Verslag openluchtmis aan de Grot woensdag 12 mei 2021

Een verslag over een misviering is voor mij geen gemakkelijke opgave.  Gelukkig vier ik Sinksen tien dagen vroeger zodat bij mij tijdig een aantal geesten nederdaalden met wat inspiratie.

Wegens de corona mochten wij vorig jaar geen kruisdagviering houden.  Dit jaar was ons Annelies tijdig klaar met haar ministerieel besluit zodat wij met zijn vijftigen de openluchtmis mochten houden.  50 deelnemers, bewust hebben wij dit jaar enkel onze leden uitgenodigd en moesten wij helaas een aantal kandidaatdeelnemers weigeren. 

En nu niet op een boerderij maar op de toplocatie aan de Lourdesgrot, die in 1887 werd opgericht onder een beukenboom ten oosten van de Abdij aan de vesten.  Voor wie ooit in Lourdes is geweest of overweg kan met Google earth, de vesten stellen de Pyreneeënrivier de Gave voor en de Lourdesgrot situeert zich in de rotswand van Massabielle.  In 1935 liet pastoor Hoste de grot aan beide kanten vergroten.  Een steen uit de rots van Massabielle werd in de grot gemetseld en er werd een duplicaat van de Lourdesbasiliek op de grot gebouwd.  Na een sterke beschadiging in 1983 met vernieling van het Mariabeeld werd de grot weer in ere hersteld en een stevige omheining geplaatst.  Aan de vooravond van 1 mei 1984 heeft onze proost het nieuwe Mariabeeld ingezegend en in 1987 werd op Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart het 100 jarig bestaan gevierd met een sacramentsprocessie.  Onze pastoor kon niet bevestigen of er al ooit een misviering had plaatsgevonden aan de Lourdesgrot en ook op het web vonden wij geen antwoord.  ’t Is maar om te zeggen dat onze openluchtmis aan de Grot hoogst waarschijnlijk uniek was.

En wat er gisteren nog meer uitzonderlijk was, is de overbrugging van de “Gave” aan de grot.  De technische ploeg van onze vereniging had in de voormiddag deze brug volledig opgebouwd.  En de mannen hebben er grondig over nagedacht, er werd rekening gehouden met de mogelijke opwarming van de aarde en de stijging van het zeewaterniveau.  Immers de brug rustte in het midden op een vlot dat het waterniveau perfect kan volgen. 

Blijkbaar hadden wij iets te weinig eieren weggebracht want net voor 19.00 uur werden de hemelsluizen nog even opengezet.  Maar dit belette niet dat alle reservaties aanwezig waren.  Johan De Pauw uit de abdij deed deze mis met bravoure en ons lid Hubert las de teksten zeer goed voor.  In deze misviering die in het teken stond van de kruisdagen, werd de Heer meermaals bedankt voor de vruchten die de aarde ons geeft en dat al het werk dat onze landbouwers verzetten wordt beloond.  Naast de toepasselijke teksten zorgde Bert nog voor passende muziek en de nodige micro’s.  Het introlied was Tim met
“Ik herinner mij nog goed Tim, hoe men mij vertelde, van het harde buitenleven, de boeren op hun velden
Het binnenhalen van de oogst, het weer was droog en heet, de lijven plooiden naar de hooivork, en stonken naar het zweet
Het graan was rijp en binnen, de boer zijn hoogste wens, men zei me dat dit alles een paradijs was voor de mens. …..

Tijdens de korte en mooie homilie vernamen wij dat er belastinggelden worden aangewend om de vesten opnieuw van stromend water te voorzien.  Want water dient te stromen, Christus is onze bron, stromen van levend water zullen aan mij ontspringen…….

Na de zegening van de gewassen was er aan de Lourdesgrot nog tijd voor een Mariadevotie.  Priester Johan bracht a capella de religieuze schlager “Liefde gaf U duizend namen” ten berde.  Wij weten nu dat Johan liever een toontje hoger zingt dan Hubert maar ook dat de vele aanwezigen met het mondkapje op dit Vlaamse lied konden meezingen.

Na de misviering ontvingen wij als vereniging talrijke felicitaties voor ons initiatief.  Dit deed ons veel deugd en met z’n allen hebben wij de grotomgeving in orde gebracht en de brug terug naar de stockageplaats gebracht zodat wij met een rustig en voldaan hartje konden gaan slapen en dromen dat wij volgend jaar opnieuw iedereen kunnen uitnodigen op deze activiteit.

P.S.: Wat wij ook nog geleerd hebben tijdens deze viering is dat er vroeger een aftakking van de vesten onder de abdijmuur langs de keuken liep.  Als de kok dan zijn patatten moest afgieten kon dit water gewoon mee verder stromen.